الان به جای اینکه بشینم درس بخونم    دارم این پست رو میزارم 

قبل از هر چی از همه ی اونایی که تولدم رو بهم تبریک گفتن ممنونم 

من نمیدونم چرا این ٢ هفته ای که میرم یونی باید صبح شنبه سر کلاس ریاضیات و کاربرد آن در مدیریت  یکی از این ناخنهای من بشکنه اونم از ته  واقعاً در تعجبم   آخه همه که میدونن   دارم برای شماها میگم ناخنای من کمی تا قسمتی دست کم از بیل ندارن  خلاصه بگذریم که یادآوری شکستن ناخن دردناکه 

بنده طبق روال قبل دوباره جمعه شبش نخوابیدم    و ساعت ۴ صبح شنبه راهی دانشگاه شدم  ولی ولی ولی دیگه به غلط کردن افتادم و برای هزارمین بار تصمیم گرفتم مثل بچه آدم شبا بخوابم ولی آخه مگه میشه   نمیشه دیگه    اما این هفته می خوام بشه میدونین چه جوری  الان میگم : این هفته من جمعه میرم به سمت شهری که یونی در آن واقع شده     آخه شبا نخوابیدن من موذلی شده سر کلاسا هیچی نمی فهمم چون خوابیدم    این استادا هم که انگاری لالایی میگن برای آدم

شنبه قبل از اینکه کلاس آمارم شروع بشه با یکی از دوستام رفته بودم طبقه سوم برای اینکه دوستم کارای حذف و اضافش و انجام بده اون رفت تو اتاق کامپیوتر و منم نشستم تو راهرو تا برگرده اما  وقتی که تنها شدم یهو یکی از پسرای بازرگانی اومد سراغم اونم کی دوست ( م ) حالا (م) کیه یه پسری که قبلاً به من پیشنهاد دوستی داده بود 

خلاصه این یکی پسره که حتی اسمشم من نمیدونم چیه اومد به حرف زدن با من و سؤال پیچ کردن من که آره از اون یکی پسره که قبلاً باهاش بودی چه خبر دیگه تو یونی نمی بینمش که منم بهش گفتم اون درسش تموم شده ( ولی در عین اینکه آقای الف درسش تموم شده من ارتباطم رو با اون از تقریباً 2 الی 3 ماه پیش قطع کردم و دیگه حاضر نیستم با پسر دیگه ای دوست بشم )     خلاصه داشتم میگفتم این آقا پسره که حتی اسمش رو نمیدونم یهو برگشت بهم گفت میدونستی من اولین باری که اومدم یونی اولین نفری رو که دیدم تو بودی  اون موقع با مامان و بابات       اومده بودی ثبت نام بدشم با اتوبوس برگشتین تهران     که من برگشتم بهش گفتم اولاً اینکه من برای ثبت نامم فقط با مامانم اومدم اون 2 باریم که با بابام اومد اولاً اینکه به خاطر خونم اومدم ثانیاً ما با ماشین شخصی اومدیم نه با اوتوبوس  

بعد یهو گفت خونتون تو تهران ( اسم خیابونمون رو گفت... )  اونجاس ؟   منو میگی شاخ دراوردم اینجوری     گفتم تو اینارو از کجا میدونی     گفت خب دیگه    که یهو دیگه دوستم اومد و یه چشم غره به من رفت و منم برای اینکه از شر این پسره راحت شم  گوشیم رو برداشتم و رفتم پیش دوستم که دوستم بهم گفت من نمیفهمم تو جذب عتیقه داری هرچی عتیقه تو یونی هست جذبت میشه 

این استاد صالحی برای درس اصول مدیریت مالی عجب آدمیه ها این قدر سختگیره که نگو همین جلسه ی اول برگشته به ما گفته هفته ی بد اصول حسابداری 1 و 2 رو  ازتون امتحان میگیرم     حالا این اصولا ماله ترم 1 و 2 هستش از اونور اصول 2 درسی که بیشتر بچه ها افتادن و ماهایی که قبول شدیم به زور 11 - 12  اینا قبول شدیم این قده سخته که نگو  حالا اگه سختم نباشه استاد ما خوب نبود برای همین هیچ کدوم از ما یاد نگرفتیم    حالا همه ی غم من سر اینه که چه جوری اینارو برای یکشنبه بخونم          حالا از همه ی ایناش بگذریم این استاد ما عجب خرخونیه ها الان داره فوق دکترا تو فرانسه میخونه    سر کلاسم که همش خارجکی حرف میزنه بدش میگه شماها به این چی میگید  ما هم که خدای زبان همه رو میفهمیم  دست خط زبانش رو نگو که از دکترا بدتره یه کلمه که مینویسه من 1 ساعت روش تمرکز میکنم که به فهمم چی نوشته  

سر کلاس مدیریت منابع انسانی این استادمون ازون آدماس که میگه حرف حرف مرده و ازین حرفا   ایی ایی ایی    حالا من یه تحقیق دارم راجب شغل زنان  این استاد گفته که باید منفیاشو بگی و اون چیزایی که من گفتم     حالا من باید پا بزارم روی همه ی عقایدم فقط به خاطر یه نمره و یه استاد ناقابل       تازشم 17 آبانم کنفرانسش رو دارم    از همه ی اینا بگذریم سر کلاس بگو کیو دیدم   اون پسری که همیشه از تهران با من میاد یونی من چند بار سرش داد کشیدم     و هر وقت تو یونی می دیدمش یه پشت چشمی نازک می کردم و رام و میکشیدم میرفتم            حالا سر کلاس استاد ازمون پرسید شما ها تو چه رنج سنی هستید  منو بچه های گروه رشتمون که همه 68-69 هستیم گفتم 69  چند نفر دیگه هم گفتن 68    67 اینا ولی وقتی من 69 رو گفتم همون پسره برگشت بهم گفت آخی کوچولوووووووووووو     منم خیلی عصبانی شدم  بد بهش گفتم چیه بابابزرگ    آخه اون متولد 65 بود   حالا معلوم نیست با این سنش سر کلاس ما چی کار میکرد   حالا همه ی اینا کنار فرض کن کاردانی باشه هه هه هه    

من موقع حذف و اضافه درس اقتصاد خرد رو که با جعفری داشتم حذف و با احسان فضل اللهی برداشتم  آخه همه خیلی ازش تعریف می کردن حالا این آقا احسان ما این قده باحاله یه پسر جوون که من نمیدونم چه جوری دکتراشم تموم کرده  ( یاد بگیرین ) تازه سربازیشم رفته      هرچی از این استاده بگم کم گفتم این قد باحال حرف میزنه و جزوه می گه من که برای جلسه ی اول رفته بودم سر کلاسش که همش میخندیدم دیگه آخرای کلاس بهش عادت کرده بودم  این استاده فقط یه عیب داره اینکه کلاس که تا ساعت 7 شب هست رو تا 6:45 نگه میداره  این جلسه این قدر سرش غر زدم که استاد توروخدا من الان باید برگردم تهران آخه دلت میاد الان سرویسم میره و اینا که 6:30 کلاس و تموم کرد و گفت اگه می خواین 6:30 تموم شه وسط کلاس آنتراک نمیدم ما هم قبول کردیم . از اونورم هی رضا بهم زد میزد که دلا کوشی همه منتظر توئن پس کی میای و ازین حرفا   تا این کلاس تموم شد ما جیم فنگ شدیم    به سمت دانشگاه آزاد برای برگشتن به تهران  

امروز 3شنبه رفتم کلاس تیراندازی قرار بود ایستاده بزنم    وای که چقدر سخته بیچاره مربیم از دستم خسته شد و کلی هم تعجب کرد  آخه میگفت وقتی 2 تا چشت بازن وقتی نشونه میگیری باید مگسک رو 2تا ببینی برای همین ما جولوی چشم چپت رو میگیریم بد من بهش گفتم ولی من 2تا نمیبینم خلاصه اون که باور نمیکرد بدش برداشت شیشه سمت چپ عینکم رو پوشوند من که با دست راستم تیراندازی میکردم بد نبود ولی خب خیلی دستم لرزش داشت برای همین اولاً اینکه عینک رو از روی چشمم برداشتم و ثانیاً با دست چپم تیراندازی کردم مربیم شاخ درآورد   1- به خاطر انکه من با اینکه راست دست هستم ولی تونستم با دست چپم تیراندازی کنم اونم به صورت عالی  و خیلی بهتر از وقتی که با راست میزدم     2- من بدون اینکه یه چشمم رو ببندم تونستم عالی تیراندازی کنم   که مربیم با حالت تعجب گفت من تاحالا کسی و این جوری ندیده بودم که بتونه تیراندازی کنه  از بین 1000 نفر شاید 1 نفر بتونه اینجوری باشه که من هستم      میگفت این یه موهبته   منو میگی این قدر زوق مرگ شدم که نگو 

حالا قرار شد فردا که میرم تیراندازی سلاحم عوض شه و برم مرحله ی بالاتر  که فکر کنم مرحله ی آخر باشه بد از اون به بعد فقط با اون سلاح تمرین میکنم    وقتی مربیم به اون یکی که سلاح هارو میده گفت فردا به این خانوم ازون سلاح ها بده طرف شاخ درآورد   آخه این خانوم که تازه اومدن